Kleine eilanden zijn alleen voor vogels

Als een uithoek van Europa, ver weg van de vrijgevochten, wilde en kleurrijke steden van het vasteland, kunnen de Faeröer nog wel eens een beklemmend gevoel geven voor zijn inwoners. Niet alleen fysiek, aangezien de eilanden klein zijn en grotendeels bestaan uit dramatische fjorden, maar ook geestelijk kan de eilandenreeks nog kleinzielig overkomen. Van alle gebieden in het Noorden zijn de Faeröer misschien nog wel het meest traditioneel, zowel maatschap-pelijk als religieus, en wordt liever te weinig dan te veel gezegd. Wellicht is het dan ook geen wonder dat een van de eerste films gemaakt op de Noord-Atlantische stapstenen deze dyna-miek van beklemmendheid behandelt. In haar tweede speelfilm 'Bye Bye Bluebird' (1999) bekijkt de Faeröerse regisseuse Katrin Ottarsdóttir wat er gebeurt met zij die de wereld gezien hebben en niet meer helemaal passen in het idyllische plaatje van de eeuwenoude eilandssamenleving. Een confrontatie tussen hen en het traditionele; óf misschien juist wel met zichzelf…

The Viking Museum in Stockholm: Commerciële attractie of bron van genuanceerde informatie?

The Viking Museum wordt – ondanks het woord “museum” in de naam – gezien als een “tourist trap” en is een commerciële attractie in Djurgården, Stockholm. Vanwege deze status wordt het niet altijd serieus genomen en daardoor vaak gemist door mensen die meer geïnteresseerd zijn in een academische vertolking van de Vikingtijd, door tentoonstellingen zoals “Vikingarnas värld” in het door de Zweedse staat gefinancierde Historiska Museum. Ondanks het gebrek aan een collectie “echte” artefacten die bezoekers kunnen zien in Historiska, geeft de unieke positie van The Viking Museum als commerciële “attractie” het de mogelijkheid om een genuanceerd beeld te leveren van de Vikingen, zonder dezelfde mate van invloed vanuit de sociaaldemo-cratische staat.

Into the Unknown: Disney’s historische samenwerking met de Sami

In 2013 kwam de film 'Frozen' uit met hier en daar wat verwijzingen naar de Sami. Bij het maken van deze film zijn de Sami echter nooit betrokken. Toen de film een groot succes bleek te zijn en er een vervolg zou komen, hebben de Sami en Disney de handen ineengeslagen om op een respectvolle en realistische manier de Sami in beeld te brengen.

In de bonus met Kyra: Indische balletjes

Op 23 december 2022 organiseerde Nordom voor het eerst sinds de pandemie weer een Julebord. Ik twijfelde lang over wat ik zou meenemen, want natuurlijk wou ik het liefst iets Scandina-visch maken. Uiteindelijk besloot ik toch maar voor Indische balletjes te gaan, want die vond ik ook wel lekker en makkelijk om klaar te maken. Vervolgens werd het mij wel verplicht die elk jaar te maken… Blijkbaar vond de rest ze ook lekker. Elk jaar werd gevraagd om het recept en elk jaar beloofde ik het door te sturen en… vergat ik het. Dus toen we aan het brainstormen waren voor de nieuwe artikels – waaronder een recept – voor de lustrumeditie van Noorder-licht, werden de Indische balletjes vrij snel voorgesteld. Ik vond het niet echt kunnen; ik wou het bij Scandinavische recepten houden. Maar na wat overtuigingskracht vanuit de redactie besloot ik om het dan toch maar te doen. Dus hierbij een bonusrecept!

In de keuken met Kyra: kardemummabullar

Twee jaar geleden deelde ik in Noorderlicht mijn recept voor kanelbullar. En ook al zal ik niet snel nee kunnen zeggen tegen een kanelbulle, heb ik soms meer zin in een iets minder zoet broodje. Daarom deel ik nu mijn recept voor kardemummabullar, een andere Zweedse klassieker. Hoewel nog steeds zoet, is het wat frisser van smaak en is het daarom een goede afwisseling van een kanelbulle. Je moet er een beetje de tijd voor nemen, maar dan heb je ook wat. Stroop je mouwen maar op!

Herinneringen aan ons Luciakoor

Misschien wel de eerste Zweedse traditie waar ik van hoorde — naast het eten van gehaktballen in een IKEA-filiaal — was Lucia. Proberend niet om te komen van het lachen schaterde mijn Engelsdocent van de middelbare school tijdens een les in december over een gek fenomeen dat zich op dat moment voordeed in Zweden. Men zocht daarbij het mooiste meisje van het dorp, plaatste kaarsen op haar hoofd en ging vervolgens kerstliedjes om haar heen zingen. Mijn docent vond het dan vooral leuk om filmpjes op te zoeken waarbij het niet helemaal goed ging en het haar van het meisje, Lucia genoemd, er niet ongeschonden vanaf kwam. Voor de meesten in het klaslokaal zal het de enige keer zijn geweest dat ze over Lucia na zouden denken, maar voor mij heeft het altijd een plekje in mijn hart ingenomen.

Het verenigingsleven in Zweden

Na het behalen van mijn bachelordiploma’s in Scandinavië studies en Muziekwetenschap, ben ik in Örebro terecht gekomen voor een master Muziekwetenschap. Hier ben ik het verenigings-leven ingedoken…

Van skål tot protocol: drie voorzitters vertellen

Vijfentwintig jaar Nordom betekent ook vijfentwintig jaar bestuursperikelen. En laten er nou net drie (oud-)voorzitters in de redactie zitten! Voor deze lustrumeditie lijkt het Bob (2022-2023), Noortje (2023-2024) en Luca (2024-2025) een mooi moment om gezamenlijk terug te blikken op de afgelopen drie jaar Nordombestuur en -voorzitterschap. Op een frisse zaterdag in maart komen de drie bijeen voor een gezonde portie zelfreflectie.

Nordom vertelt: uitwisselingsverhalen

Voor vrijwel elke scandinavist is het een belangrijk moment: De uitwisseling. Ter ere van het vijfentwintig jarige bestaan van de studievereniging heeft de redactie een rondvraag gedaan bij (oud-)leden. Wat waren hun mooiste herinneringen aan hun uitwisseling?

Den underbara resan: Mijn ervaring met de minor Zweeds

Vorig jaar augustus meldde ik mij, zonder goede reden, aan voor de minor Zweeds. Het enige dat ik wist was: ik wil in het buitenland studeren en een nieuwe taal leren. Mijn kennis van Zweeds – en de andere Scandinavische talen, als ik heel eerlijk ben – ging niet veel verder dan de naam van de IKEA-kast in mijn woonkamer. Toch heb ik het Zweeds altijd al een heel aanlokkelijke taal gevonden, misschien juist omdat het zo mysterieus was: terughoudend, noordelijk volk, maar toch met zo’n temperamentvolle manier van spreken. Buiten een tripje naar Denemarken in een ver verleden, was ik bovendien nog nooit in Scandinavië geweest. Om kort te gaan: ik had geen idee wat ik moest verwachten.