Als een uithoek van Europa, ver weg van
de vrijgevochten, wilde en kleurrijke steden van het vasteland, kunnen de Faeröer nog wel eens een beklemmend gevoel geven voor zijn inwoners. Niet alleen fysiek, aangezien de eilanden klein zijn en grotendeels bestaan uit dramatische fjorden, maar ook geestelijk kan de eilandenreeks nog kleinzielig overkomen. Van alle gebieden in het Noorden zijn de Faeröer misschien nog wel het meest traditioneel, zowel maatschap-pelijk als religieus, en wordt liever te weinig dan te veel gezegd. Wellicht is het dan ook geen wonder dat een van de eerste films gemaakt op de Noord-Atlantische stapstenen deze dyna-miek van beklemmendheid behandelt. In haar tweede speelfilm 'Bye Bye Bluebird' (1999) bekijkt de Faeröerse regisseuse Katrin Ottarsdóttir wat er gebeurt met zij die de wereld gezien hebben en niet meer helemaal passen in het idyllische plaatje van de eeuwenoude eilandssamenleving. Een confrontatie tussen hen en het traditionele; óf misschien juist wel met zichzelf…
In de literaire geschiedenis zijn er allerlei paden die door verschillende culturen en tijdperken lopen. Soms wil het zo zijn dat deze paden elkaar kruisen. Daarom zullen we op ontdekkingsreis gaan naar de wereld van Dante Alighieri, Edith Södergran en Sylvia Plath. Niet alleen de fysieke wereld, ook hun literaire werelden die zij zelf hebben geschreven. Het lijkt net een mondiale matroesjka. Van een middeleeuws meesterwerk tot grensverleggende en schurende poëzie, zet jullie maar schrap. We gaan een lange pelgrimstocht door drie verschillende rijken maken zoals Dante. Of ‘En underbar resa genom litteraturen’ zoals Nils Holgersson voor de Scandinavisten onder ons.
Het Noorden kent een rijke mode- en kostuumgeschiedenis maar helaas wordt er tegenwoordig in het onderwijs vaak alleen gekeken naar centraal en/of zuid Europese mode- en kostuumgeschiedenis.
Tegenwoordig is Hilma Af Klint een bekende naam in de kunstwereld. Maar meer dan een eeuw geleden schilderde ze abstracte kunst in het geheim. Een bijzondere schilderes die haar tijd ver vooruit was heeft eindelijk haar publiek gevonden.
"In de tentoonstelling Anders Zorn: de Zweedse Idylle probeert Kunstmuseum Den Haag ook het Nederlandse publiek bekend te maken met Zorns werk. Natuurlijk als Scandinavist de ultieme kans om een stukje Zweden in Nederland te ervaren."
