Og dans vill hún heyra: de wereld van de volksdans
Op een zonnige middag in de botanische tuinen van Lund tijdens mijn uitwisseling werd mijn blik gevangen door een zwierig gebeuren. Een klein groepje jonge mensen, wit gekleed, dansend in een cirkel. Voor mij was het duidelijk herkenbaar zijnde een Zweedse volksdans. Dat beeld is me bijgebleven en heeft me eigenlijk nooit losgelaten. Het was een moment van realisatie dat volkscultuur niet stoffig is en dat er wel meer mensen een overlange afspeellijst hebben met polska's. Twee jaar later, toen ik vertrok naar IJsland, had ik met ijzeren zekerheid vastgesteld dat ik lid van een vereniging móést worden, welke dan ook, om een sociaal leven met IJslanders op te kunnen bouwen. Als eerst schoot toen weer die herinnering uit de botanische tuinen in Lund voorbij: volksdans. Dit is het verhaal van mijn aanraking met de Noordse volksdans maar vooral ook een verhaal over de dromen van een kleine groep enthousiastelingen.