Foto’s: Kyra Hoogenboom // Illustraties: Rick van Staten
Hoewel de officiële geboortedatum van Nordom 1 januari 2000 is, werd besloten de viering op vrijdag 27 juni 2025 plaats te laten vinden. Het programma kwam te bestaan uit een middag vol verhalen van uitgenodigde sprekers en een gezamenlijk diner achteraf. De (oud-)leden en andere Scandinavië-geïnteresseerden die aanwezig waren, maakten de dag tot een groot succes. Aan dit succes ging echter een heleboel geregel vooraf.
Voorbereidingen
Hoewel het 25-jarig bestaan van de studievereniging pas in juni gevierd zou gaan worden, begonnen de voorbereidingen al in de herfst ervoor. Het bestuur van Nordom vond dat de mijlpaal niet zomaar voorbij mocht gaan, dus ging het vroeg in het studiejaar al brainstormen over een datum en locatie voor het lustrumevenement. Het organiseren van een dergelijk evenement bleek iets meer hooi op de vork dan gedacht, dus besloot het bestuur een lustrumcommissie aan te stellen om het geregel op zich te nemen.
De organisatie had vanaf het begin al de insteek om het evenement zo leuk, maar ook zo goedkoop en daarmee zo toegankelijk mogelijk te maken. Aangezien de zakken van
Nordom niet zo diep zijn, werd er al snel besloten om het financiële plaatje op een andere manier rond te krijgen. Gelukkig kon faculteitsvereniging ALPHA haar steentje bijgedragen door middel van subsidie. Ook kreeg de lustrumcommissie hulp van sponsoren: met de gedoneerde boeken van Uitgeverij Oevers en de financiële steun van Norwegian Pullovers moest het al helemaal goed komen.
Zelfs met de steun van externe partijen moesten er keuzes gemaakt worden om de kosten zo laag mogelijk te houden. De grootste kostenpost was de catering. Die viel duurder uit dan
verwacht en bleek bovendien behoorlijk ingewikkeld om te regelen. Uiteindelijk moest het idee van een Scandinavisch diner helaas losgelaten worden, omdat dit toch te prijzig bleek. Er werd gekozen voor een alternatief buffet waarvan de commissie overtuigd was dat het goed in de smaak zou vallen.
Toen was het tijd om na te denken over de aanmeldingen voor het evenement en de ticketverkoop. Een van de belangrijkste dingen was het vaststellen van de ticketprijs: het bleek lastig om een goede inschatting te maken van de kosten en opbrengsten van het evenement. Zo wist de commissie niet hoeveel mensen zich precies zouden aanmelden en dit had wel invloed op de ticketprijs; hoe minder deelnemers, hoe hoger de kosten per persoon. Maar als de ticketprijs te hoog uit zou vallen, zou het
aantal aanmeldingen waarschijnlijk kelderen. Bovendien wilde het verenigingsbestuur niet dat er te veel winst of verlies werd gedraaid op het evenement, gezien Nordom aan het einde van het jaar ongeveer quitte moet draaien. Na veel rekenwerk kwam de organisatie op een passend bedrag, wat er uiteindelijk voor zorgde dat het evenement uitverkocht werd.
Aangezien de organisatie zich richtte op 75 tot 100 deelnemers, moest er een locatie worden gevonden die geschikt was voor deze hoeveelheid mensen. Dat bleek in de herfst al een lastige opgave te zijn: zelfs driekwart jaar van tevoren was er geen plek waar zowel de praatjes als het diner konden worden gefaciliteerd. Daarom werden het twee locaties, wat op de dag zelf toch een succes bleek te zijn door de wandeling door Amsterdam die voor een sfeervolle pauze zorgde tussen de twee delen van het evenement in.
Twee locaties betekende echter wel dat er een strakke planning gemaakt moest worden, waar veel tijd in ging zitten. De organisatie moest bedenken hoe alles op tijd klaar kon worden gezet voor de viering, waarbij rekening werd gehouden met wat uitloop, maar er tegelijkertijd ook niet te veel tijd over mocht zijn. Verder dienden de sprekers de ruimte te krijgen om hun verhaal te kunnen doen terwijl het tempo er wel in moest blijven. Bovendien stond het diner op een vaste tijd klaar en moest het gezelschap dus op tijd bij de eerste locatie vertrekken. Gelukkig bleek op het moment suprême de planning goed uit te pakken en verliep de viering zo vlot als gehoopt.
Terwijl de lustrumcommissie druk bezig was met het voorbereiden van het evenement, zaten wij bij de redactie van Noorderlicht ook niet stil. Wij hadden besloten een dikkere lustrumeditie te maken door zelf meer te schrijven, maar ook door inzendingen te vragen van lezers en leden. Dat bleek een behoorlijke opgave te zijn: de combinatie van schrijven, redigeren en illustreren van een dubbeldik nummer in dezelfde tijd als een reguliere was nogal ambitieus. Het eindresultaat mocht er echter zeker wezen –
80 bladzijdes aan persoonlijke verhalen, columns, essays en recepten – en wij zijn dan ook heel trots dat het ons is gelukt. De redactie is erg dankbaar voor alle mooie complimenten die wij hebben mogen ontvangen. De volgende edities zijn hopelijk net zo mooi als de lustrumeditie, maar gaan waarschijnlijk wel iets makkelijker dicht (want aan 80 pagina’s beginnen wij niet nog een keer…)
De grote dag
Eindelijk was het dan zover. De dag van het grote feest was aangebroken. Op de dag zelf viel er ook nog genoeg te doen: de organisatie
Op de dag zelf
viel er ook nog
genoeg te doen:
de organisatie
was uren vóór
het evenement
al in de weer
om de laatste
voorbereidingen
te treffen
was uren vóór het evenement al in de weer om de laatste voorbereidingen te treffen. Zo moesten alle boeken, tijdschrift en, totebags en andere benodigdheden van het kantoor in het PC Hooft huis naar de Roeterseilandcampus – een route die met die hoeveelheid spullen in het OV zeker niet praktisch was – verhuisd worden. Dat zorgde voor komische taferelen in de tram toen er onderweg ook twee dames met kinderwagens in wilden stappen. De tropische temperaturen die dag maakten de oversteek des te meer memorabel.
Bij aankomst nam de commissie een aantal tafels in beslag om de goodiebags voor de deelnemers klaar te zetten. Hier was van tevoren ook al aardig wat tijd in gaan zitten: de tassen zelf hadden een uniek lustrumdesign en iedere deelnemer zou een persoonlijk ticket krijgen met hetzelfde design. Deze tickets waren na het printen nog met de hand op maat geknipt. Naast het voorbereiden van deze speciale totebags voor de deelnemers, werden ook de bloemen voor de sprekers gehaald en werd met het klaarzetten van de powerpoint het lokaal voorbereid op het eerste deel van het programma.
De viering begon halverwege de middag, waar de gasten bij binnenkomst werden verwelkomd met het persoonlijke ticket en de goodiebag. In de tas zaten onder meer het eerdergenoemde boek, de lustrumeditie van
Noorderlicht en… een gekleurd vel papier? Er waren veel enigszins verwarde blikken, maar later op de dag werd duidelijk waar het papier voor diende.
Nadat iedereen was voorzien van een drankje en een plekje in de zaal had uitgezocht, opende toenmalig Nordom-voorzitter Luca Bos de viering samen met Lissan Taal-Apelqvist, een van de oprichters van de vereniging. Zij vertelden kort over de oprichting en hoe de vereniging en het blad door de jaren heen veranderd zijn.
Toen was het de beurt aan de sprekers, van wie Henk van der Liet het spits af mocht bijten. Hij vertelde over zijn eigen ervaringen binnen de scandinavistiek en leerde als bonus de jongere aanwezigen wat een rolodex is. Hoewel Van der Liet al een aantal jaar met pensioen is, bleek zijn enthousiasme voor het vak en de vereniging nog altijd heel sterk aanwezig.
Nadat vervolgens Tanja Bouwman even in het zonnetje gezet werd voor haar 40-jarig jubileum als docent aan de UvA, nam Annelies van Hees de aanwezigen mee naar de jaren zestig, toen de studie er nog heel anders uit zag. Zo vertelde zij dat destijds een curriculum ver te zoeken was en de lessen bij de docent thuis werden verzorgd. Met haar bijzondere anekdotes en leuke manier van spreken zette zij een humoristisch en engagerend praatje neer.
In de tas zaten onder meer het eerder-genoemde boek, de lustrumeditie
van Noorderlicht en…
een gekleurd
vel papier?
De derde lezing werd gegeven door vertaler Hans Kloos. Hij deelde hoe hij via een interesse in Spaanstalige literatuur en poëzie uiteindelijk toch bij het Zweeds terechtkwam. Zijn uiteenzetting kreeg een toepasselijk poëtisch einde, toen hij een kort gedicht voordroeg dat in zijn vertaling subtiel verschilde van een alternatieve versie op het scherm. Daarmee liet hij zien dat er nooit slechts één vertaling is en daarmee misschien ook wel dat er altijd meer dan één waarheid is.
Het middagprogramma werd afgesloten door Nina de Groot, die vertelde hoe Scandinavië studies aansluit bij haar huidige werk voor het VPRO-programma Frontlinie. Zij ging in op het voor onze studenten alom bekende ʻwat-kan-je-daar-nu-meeʼ en gaf daar antwoord op met haar persoonlijke ervaringen. Aan het eind van haar verhaal werd ook de bedoeling achter het
gekleurde vel papier duidelijk: het publiek mocht hierop ideeën schrijven voor mogelijke nieuwe reportages over het Noorden, om er vervolgens papieren vliegtuigjes van te vouwen. Ondanks de duidelijke vouwinstructies zorgden de vele halverwege neerstortende kleurige vliegtuigjes voor een vrolijke eindnoot van de middag.
Diner
Na de praatjes was het tijd voor het diner. Het gezelschap liep in een soort optocht van scandinavisten van Roeterseiland naar de Singelbibliotheek, waar de maaltijd al klaarstond. De bieb was in verband met de verhuizing naar het nieuwe pand redelijk uitgestorven. Gelukkig bracht ons vrolijke gezelschap weer wat leven in de brouwerij. Helaas was het dus geen Scandinavisch diner geworden zoals de organisatie had gehoopt,
maar de uiteindelijke keuze voor Indonesisch was geen slechte geweest. Hoewel het eten ontzettend goed beviel, zorgde het toch wat pittige eten in een relatief kleine ruimte hier en daar voor opvliegers. Verder was er hier genoeg tijd om bij te kletsen met oude bekenden en kennis te maken met nieuwe gezichten. De stemming zat er goed in: er werd veel gekletst en gelachen, wat een mooie aanvulling was op het enigszins formelere begin van de viering.
Het lustrumevenement kostte aardig wat bloed, zweet en tranen om te organiseren, maar al deze moeite werd dubbel en dwars terugbetaald. De viering was een groot succes en het gaf een gevoel van verbinding onder meerdere generaties scandinavisten. Het was een mooie terugblik op 25 jaar Nordom, op naar de volgende!
Geschreven door
