Beeld: Screenshot uit Bye Bye Bluebird
Na hun kamer in een bed & breakfast binnen te zijn gekomen valt hun masker af, de vriendin-nen Rannvá en Barba praten eindelijk openhartig in het Faeröers met elkaar. Sinds dat ze voet aan wal hebben gezet op de eilanden hebben ze gedaan alsof ze Franse toeristen waren tegen iedereen die ze tegenkwamen. In werkelijkheid zijn beide opgegroeid op de eilanden en zijn ze na een jarenlange zelfopgelegde verbanning terug naar hun thuisland afgereisd om voorgoed af te rekenen met hun lastige jeugd. Duidelijk is dat de meiden niet meer goed passen op de eilanden; hun gedrag is uitzonderlijk excentriek en hun kleding des te meer.
Iedereen om hen heen staart verschrokken naar ze, maar de grootste schrik van allen doormaakt de moeder van Rannvá als zij na jaren weggeweest weer aanbelt. Zij krijgt zowat een hartaanval als zij haar langver-loren dochter ziet. Rannvá krijgt echter amper de kans om haar te confronteren met wat zij volgens haar allemaal mis heeft gedaan. Haar moeder blijkt een nieuwe Deense man te hebben, die niet gesteld is op het kinderachtige gedrag van de twee meiden die zo provocerend mogelijk over proberen te komen. Nadat de meiden de deurruit hebben ingeslagen achtervolgt hij hen het dorp door. Gelukkig weten de meiden een uitweg te fixen door in contact de komen met de werkloze Rúni, die hun in zijn opgepimpte Ford Granada meeneemt op een roadtrip over de eilandenreeks die hun confronteert met hun verleden, heden en toekomst.
Alhoewel er duidelijk kritiek wordt geuit op de kleindenkende Faeröerse maatschappij en de drang van velen die daar niet helemaal inpassen deze te ontvluchten uitgebreid aan bod komt, blijft de kritiek niet eenzijdig. Veelal worden juist ook de pijlen gericht op de twee excentrieke dames, die wellicht iets te joviaal en aanvallend hun verleden proberen
te confronteren en daarmee zichzelf verblinden. Door zich confrontationeel op te stellen tegenover de mensen die hen hebben pijn gedaan voelen zij zich niet alleen krachtig maar sluiten ze tegelijkertijd de deur voor betekenisvol contact met hen. Het is een spanning die de hele film door voelbaar is. Er zijn twee werelden, verbonden door hun gemeenschappelijke verleden, die maar niet in contact willen komen doordat ze elkaar afschrikken.
De roadtrip die de meiden samen met de stoïcijnse Rúni maken gedurende de film is niet alleen een fysieke terugkeer naar hun geboorteland maar ook een geestelijk terugkeer naar huis. Het is een confrontatie tussen henzelf en hun verleden en geboorteland. Uiteindelijk worden de hoofdpersonages echter vooral geconfronteerd met zichzelf. Het is de vraag of ook maar een van de drie uiteindelijk zich weer helemaal thuis voelt in het land dat hen heeft vervreemd, maar wellicht is er voor alle drie de hoofdfiguren uiteindelijk toch plaats. Al zegt Barba emotioneel dat “kleine eilanden alleen voor vogels [zijn], die weg kunnen vliegen”, zijn die kleine eilanden, met hun vastgeroeste tradities en onheilspellende landschappen, uiteindelijk ook een landingsplaats voor mensen zoals zij.
Film
Bye Bye Bluebird
1999
Regie
Katrin Ottarsdóttir
Producent
Annette Nørregaard-Jensen
Duur
88 minuten
Bye Bye Bluebird is momenteel helaas niet te streamen, maar is nog wel op bepaalde plekken te koop op DVD in Nederland. In Denemarken is de film te huren via Film-striben, de filmuitleendienst van de openbare bibliotheken. Op IJsland is de film beschikbaar in het Noordse huis en enkele openbare bibliotheken.
Geschreven door
